Nisan Yağmurları ve Masalım

Nisan yağmurlarını bilir misiniz?

O Nisan aylarından birinde doğdum ben

Pencereye düşen her yağmur tanesi,

Hafif esen rüzgarla karışık ılık güneş…

Nisanın kızıyım ben, Nisan doğduğum ay

Beş yaşındaydım salıncakla tanıştım 

Gökyüzüne aşık ben

Ve göğe beni kavuşturan salıncağım

Beş yaşındaydım, salıncağımdan eve koşarken 

Beş yaşındaydım, babam bana masal okurken

Göğe bakıyorum yeniden, göremiyorum! 

Göremeyince ağlıyorum

Nerede gökyüzüm?

Kim sakladı güneşimi,

Kim çaldı mavi beyazlı manzaramı?

Nisanın kızıyım dedim ya, 

Barıştım yağmurla karışık gökyüzü ile

Nisan ayında doğdum ben

Sağanak bir yağmurun tam ortasında…

Başımı kaldırdım bir cesaret,

Gökyüzüm…

Tam karşımda,

Bulutların hemen arkasında…

Yağmur oldum, yağdım yağdım…

Güneş oldum ısıttım,

Ve rüzgar oldum kucakladım,

Gökyüzü oldum, sevgimle aydınlattım

Ve büyüdüm…

(Beş yaşındaydım, babam bana masal okurken 

“Baba, bana hep böyle masal okur musun?”

Güldü, dünyanın en güzel ses tonuyla,

Son masala yaklaştığımızı hatırlatırcasına

“Hep okuyamam, okumayı öğrenene kadar…”)