Kelimelerin Bittiği Yer

Kelimelerin bittiği yerde tükeniyorsun. 

Önce bir yutkunma sesi ve boğazında oluşan o yumru hissi 

Ve sessizlik...

Ağırlaşan bedeninin üstüne çöken 

koca bir sessizlik, 

Ardından soluk sesleri 

Göz yaşların yağmur olup yağıyor omuzlarına, tutamıyorsun. 

Oyuncağı kırılmış bir çocuk geliyor aklına

Bir salıncak buluyorsun kendine 

Önce biraz yükseğe sonrasında en yükseğe 

Gökyüzüne karışıp bir hayal olmak istiyorsun 

Gözlerini kapadığında yüzüne vuran rüzgar 

Senin özgürlüğün...

Bu dünyadaki en özgür kişi sensin 

Kahkahalara boğuluyorsun hayatın karşısında 

Koca bir şakaymış gibi 

Sonra yine yoruluyorsun 

Kalbin ağırlaşıyor ve bir koltukta öylece uzaklara dalıyorsun 

Kendinden çok uzaklara gitmek istiyorsun

Gülmeye başlıyorsun sanki gülünce geçecek 

Sahi gülünce geçer mi dersin?

Ayşe Şeyda Öz