Sığamıyoruz hayata

Ağırız bu dünyaya,
Yükümüz ağır bir kere.
Sığamıyoruz hayata
Büyük sebeplerimiz var.
Fazla genişiz.
Duygularımız ağır bir kere
Dibine kadar çektiğimiz o aşk acıları
Bizi öldürebilecek güce sahip.
Biz yaşamıyoruz aslında,
Sanki asıl yaşaması gereken insanların yerini kaplıyoruz.
Ömrümüzün kıymetini bilmeden vara yoğa üzülüyoruz, öfkeleniyoruz, bir şeyleri beğenmiyoruz ya da içimizde hep yapmacık bir acı barındırıyoruz. Biz acı nedir ya da hayat nedir bilmiyoruz. Biz yere düştüğü için bağıra bağıra ağlayan o mızmız çocuklar gibiyiz. Kendi başımıza gelmedikçe anlamayız!
Anlamamız gerek, bizim için değerli olmayan hayatın başkaları için bir nefes daha değerli olduğunu fark etmemiz ve başımızı minik yaralarımızdan kaldırıp şükretmemiz gerek...