AYNA

 Sen ayna gördün mü hiç?
Bir dev aynası…
Küçücük gösterir seni,
Dünya küçücüktür, çünkü.
Bakarsın aynaya, 
Baktıkça küçülürsün.
Kahkaha atar, yakaladım seni…
Yakaladım der, sanki.
Gölgesinden kaçamayan sen.
Kaçabileceğini sandın mı gerçekten?
Yönünü çevirsen ne fayda?
Düştün bir kapana.
Dağıt tüm sisleri, senin elinde.
Yüzleş gerçeğinle, korkma.
Küçüleceksin korktukça.
Yok kaçışın, bu son kozun.
Oyna hadi aynaya…
Bağlanır elin kolun yoksa.
Kendin olmazsan eğer,
Yok etmez kendini ayna.
Yumruk atsan ne fayda?
Tuz buz olsa o ayna…
Küçücüksün sen, küçücük!
Bir dev aynası gördüm ben.
Kendimi gördüm ben, bendim o!
İçten bir gülüştü oysa…
Aynaya dönüştü zamanla.
Bir ayna gördüm ben,
Sevdim o aynayı.
Kucakladım yavaşça.
Büyümeye başladı birden.
Büyüdü, büyüdü… 
Ve kayboldu ayna.
Kaybettim aynayı, 
Kayboldu aynam.
Görevini yapınca kaybolan her şey gibi.